فصلنامه روانشناسی تجربی و شناختی 2 بهار 1404 1404 03 30 Investigating the Relationship Between Life Skills Dimensions and Anger With the Mediating Role of Emotional Self-Awareness بررسی رابطه ابعاد مهارت زندگی با خشم با میانجی‌گری خودآگاهی هیجانی 180 192 10.61838/qecp.135 FA آذرنوش سلیمی گلنگشی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. زهرا دستمردی دکتری، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. Journal Article <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to investigate the relationship between life skills dimensions and anger with the mediating role of emotional self-awareness among university students in Tehran.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This descriptive correlational study was conducted on a population of students from Tehran universities during the 2023–2024 academic year. Using the Krejcie and Morgan table, a sample of 443 students was selected via multistage cluster sampling. Instruments included the State-Trait Anger Expression Inventory-2 (STAXI-2), the emotional self-awareness subscale of the SEIS, and the WHO Life Skills Questionnaire, focusing on five dimensions: problem-solving, stress management, empathy, effective communication, and self-awareness. Data were analyzed using SPSS-27 and AMOS-21.</p> <p><strong>Findings: </strong>Pearson correlation results showed significant negative relationships (p &lt; 0.01) between all life skills dimensions and anger, and significant positive relationships with emotional self-awareness. Structural equation modeling indicated that emotional self-awareness significantly mediated the relationship between each life skill dimension and anger. Direct path coefficients ranged from β = 0.26 to β = 0.41 for the effect of life skills on emotional self-awareness, while the path from emotional self-awareness to anger was β = -0.30 (p &lt; 0.001).</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings highlight that higher levels of life skills—particularly self-awareness—enhance emotional self-awareness and subsequently reduce anger. Educational interventions targeting these components could promote emotional regulation and healthier interpersonal relationships in student populations.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ابعاد مهارت‌های زندگی با خشم با میانجی‌گری خودآگاهی هیجانی در دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>مطالعه حاضر از نوع همبستگی توصیفی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود و حجم نمونه بر اساس جدول مورگان، 443 نفر تعیین شد. نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای چندمرحله‌ای انجام گرفت. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه خشم اسپیلبرگر (STAXI-2)، خرده‌مقیاس خودآگاهی هیجانی از پرسشنامه SEIS، و پرسشنامه مهارت‌های زندگی سازمان جهانی بهداشت (1994) بود که به تفکیک پنج بُعد حل مسئله، مدیریت استرس، همدلی، ارتباط مؤثر و خودآگاهی مورد تحلیل قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-27 و AMOS-21 تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که همه ابعاد مهارت‌های زندگی با خشم رابطه منفی معنادار (0.01&gt;p) و با خودآگاهی هیجانی رابطه مثبت معنادار دارند. همچنین، نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری نشان داد که خودآگاهی هیجانی نقش میانجی معناداری بین همه ابعاد مهارت‌های زندگی و خشم ایفا می‌کند. ضرایب مسیر مستقیم برای اثر مهارت‌ها بر خودآگاهی هیجانی بین β = 0.26 تا β = 0.41 و برای اثر خودآگاهی هیجانی بر خشم برابر با β = -0.30 بود (p &lt; 0.001).</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌ها نشان می‌دهد که افزایش مهارت‌های زندگی، به‌ویژه خودآگاهی، با ارتقاء خودآگاهی هیجانی و کاهش خشم در دانشجویان همراه است. توسعه برنامه‌های آموزشی با تأکید بر این مؤلفه‌ها می‌تواند در کنترل هیجانات منفی و بهبود تعاملات اجتماعی مؤثر باشد.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/135/169