نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 بهار 1404 2025 05 19 The Effectiveness of Compassion-Focused Therapy on Quality of Life and Resilience in Individuals with Multiple Sclerosis اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر کیفیت زندگی و تاب آوری در افراد مبتلا به ام اس 206 219 10.61838/qecp.147 FA وحید صفر زاده کارشناسي ارشد، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی سنا، ساری، ایران ثمانه رسولی ساروی استادیار، گروه روان‌شناسی، موسسه آموزش عالی سنا، ساری، ایران Journal Article 2025 03 02 <p><strong>Objective:</strong> The aim of the present study was to investigate the effectiveness of compassion-focused therapy on quality of life and resilience in individuals diagnosed with multiple sclerosis (MS).</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This quasi-experimental study employed a pre-test-post-test control group design. A total of 30 MS patients aged 20 to 40 years were selected through purposive sampling and randomly assigned to either the experimental or control group (15 participants in each). The experimental group received eight 90-minute sessions of compassion-focused therapy (based on Gilbert's 2007 model), while the control group received no intervention. Data collection tools included the World Health Organization Quality of Life Questionnaire (1998) and the Connor-Davidson Resilience Scale (2003). Data analysis was conducted using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) with SPSS version 26.</p> <p><strong>Findings:</strong> The results of the MANCOVA indicated a statistically significant difference in the post-test scores of both quality of life and resilience between the experimental and control groups (P&lt;0.01). Participants in the experimental group showed significant improvements in both variables following the intervention.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Compassion-focused therapy proved effective in enhancing quality of life and resilience among individuals with MS. As an emotion-based therapeutic approach, it may play a valuable role in the psychological rehabilitation of patients with chronic neurological conditions.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر کیفیت زندگی و تاب‌آوری در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام‌اس) انجام شد.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این مطالعه به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. 30 نفر از افراد مبتلا به ام‌اس (20 تا 40 ساله) به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت درمان متمرکز بر شفقت بر اساس مدل گیلبرت (2007) قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (1998) و مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) بودند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل از لحاظ میانگین نمرات کیفیت زندگی و تاب‌آوری در مرحله پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد (P&lt;0.01). گروه آزمایش پس از مداخله افزایش معناداری در هر دو متغیر نسبت به گروه کنترل نشان داد.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> درمان متمرکز بر شفقت به عنوان یک رویکرد هیجان‌محور، موجب بهبود کیفیت زندگی و ارتقاء تاب‌آوری در بیماران مبتلا به ام‌اس شد و می‌تواند در فرآیند توان‌بخشی روان‌شناختی این بیماران نقش مؤثری ایفا کند.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/147/142