نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 1 پیاپی 1 2024 06 20 Proposed Model of the Relationship Between Problem-Solving Skills and Aggression Mediated by Emotional Intelligence in Male Secondary School Students in Ahvaz مدل پیشنهادی رابطه بین مهارت­های حل مسئله و پرخاشگری با میانجی­گری هوش هیجانی در دانش‌آموزان پسر دوره­ی متوسطه­ی شهر اهواز 274 286 10.61838/qecp.153 FA لاله حسینی دانشجوی کارشناسی ارشد، مشاوره توان‌بخشی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران. فرخ لقا فتحی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. فروغ ماهیگیر استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان،تهران، ایران. Journal Article 2024 01 26 <p><strong>Objective:</strong> The present study aimed to determine the relationship between problem-solving skills and aggression with the mediating role of emotional intelligence among male secondary school students in the city of Ahvaz.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>The research design was descriptive and based on path analysis. The statistical population consisted of all male students enrolled in secondary schools in Ahvaz, from which 200 participants were selected using a multistage random sampling method. Participants completed the Problem-Solving Inventory by Heppner and Petersen, the Aggression Questionnaire by Buss and Perry, and the Wong and Law Emotional Intelligence Scale. Data were analyzed using Pearson correlation and path analysis via SPSS-27 and AMOS-26 software.</p> <p><strong>Findings: </strong>The correlation coefficients revealed significant negative correlations between all dimensions of problem-solving skills and emotional intelligence with aggression (p &lt; .01). Moreover, the results of the path analysis indicated that emotional intelligence mediated the relationship between problem-solving skills and aggression. The model fit indices supported the adequacy of the proposed model.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings of this study suggest that higher problem-solving skills and greater emotional intelligence play a significant role in reducing aggression among male secondary school students in Ahvaz.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر، تعیین رابطه­ی بین مهارت­های حل مسئله و پرخاشگری با میانجی­گری هوش هیجانی در میان دانش‌آموزان پسر دوره­ی متوسطه­ی شهر اهواز بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>طرح این پژوهش، توصیفی و از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه­ی پژوهش شامل کلیه­ی دانش­آموزان پسر مقطع متوسطه­ی شهر اهواز بود که از میان آن‌ها 200 نفر با روش نمونه­گیری تصادفی چند مرحله­ای انتخاب شدند و به پرسشنامه­های مهارت­های حل مسئله­ی هپنر و پترسون، پرخاشگری باس و پری و هوش هیجانی وونگ-لاو پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش­های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و با استفاده از نرم­افزارهای 27-SPSS و 26-AMOS تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که بین کلیه­ی ابعاد مهارت­های حل مسئله و هوش هیجانی با پرخاشگری، همبستگی منفی و معناداری وجود دارد (01/0 &gt; p). همچنین، نتایج آزمون تحلیل مسیر نشان داد که هوش هیجانی در ارتباط بین مهارت­های حل مسئله و پرخاشگری میانجی­گری می­کرد. همچنین، نتایج شاخص­های نیکویی برازش از مناسب بودن مدل پیشنهادی حمایت کردند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مهارت­های حل مسئله­ی بهتر و هوش هیجانی بالاتر سهم معناداری در کاهش پرخاشگری در میان دانش­آموزان مقطع متوسطه­ی شهر اهواز دارند.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/153/125