فصلنامه روانشناسی تجربی و شناختی 2 بهار 1404 2025 06 03 A Structural Model of Academic Procrastination Based on School Climate, Social Support, and Sense of Coherence: The Mediating Role of Emotion Regulation مدل اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس جو مدرسه، حمایت اجتماعی و انسجام روانی: نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان 104 119 10.61838/qecp.171 FA حسین روزبهانی دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. بهشته نیوشا دانشیار، گروه روانشناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. فاطمه شاطریان محمدی استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. Journal Article <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to investigate a structural model of academic procrastination based on school climate, social support, and sense of coherence, with the mediating role of emotion regulation among high school students in Tehran.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>The study employed a descriptive-correlational design using structural equation modeling (SEM). The statistical population included all male and female high school students (second period) in District 1 of Tehran during the 2022–2023 academic year, selected through stratified sampling. Data were collected via validated questionnaires on academic procrastination, emotion regulation, sense of coherence, perceived social support, and school climate. Data analysis was conducted using SPSS v24 and AMOS v23 software.</p> <p><strong>Findings: </strong>Results revealed that school climate (β = -0.23; p &lt; 0.01), social support (β = -0.24; p &lt; 0.01), and sense of coherence (β = -0.73; p &lt; 0.01) had significant direct negative effects on academic procrastination. Additionally, emotion regulation negatively predicted academic procrastination (β = -0.49; p &lt; 0.01) and mediated the effects of all three predictors on the outcome variable. All direct and indirect paths were statistically significant, supporting the hypothesized model.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that improving school climate, increasing social support, and fostering students’ psychological coherence may lead to reduced academic procrastination through better emotion regulation. The structural model demonstrated good fit and predictive power for student procrastination behavior.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر بررسی مدل علی اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس جو مدرسه، حمایت اجتماعی و انسجام روانی با نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان در بین دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران است.</p> <p><strong>مواد</strong><strong> و روش‌ها: </strong>پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی با رویکرد مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر پایه متوسطه دوم ناحیه یک شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود که به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های اهمال‌کاری تحصیلی، تنظیم هیجان، انسجام روانی، حمایت اجتماعی و جو مدرسه بود. داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS.24 و AMOS.23 تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها: </strong>نتایج نشان داد که جو مدرسه (β=-0.23؛ p&lt;0.01)، حمایت اجتماعی (β=-0.24؛ p&lt;0.01) و انسجام روانی (β=-0.73؛ p&lt;0.01) تأثیر مستقیم منفی معناداری بر اهمال‌کاری تحصیلی دارند. همچنین، تنظیم هیجان اثر مستقیم منفی بر اهمال‌کاری تحصیلی داشت (β=-0.49؛ p&lt;0.01) و نقش میانجی معناداری در رابطه بین سه متغیر پیش‌بین (جو مدرسه، حمایت اجتماعی، انسجام روانی) و اهمال‌کاری تحصیلی ایفا کرد.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌ها نشان داد که بهبود جو مدرسه، افزایش حمایت اجتماعی و انسجام روانی می‌تواند به واسطه بهبود تنظیم هیجان، موجب کاهش اهمال‌کاری تحصیلی در دانش‌آموزان گردد. مدل ساختاری پژوهش حاضر از برازندگی مطلوبی برخوردار بود و قابلیت پیش‌بینی متغیر ملاک را داراست.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/171/119