نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 پاییز 1404 2025 10 18 Modeling Marital Adjustment Based on Moral Integrity and Spirituality with the Mediating Role of Cognitive Flexibility in Married Women مدل سازگاری زناشویی براساس درستکاری اخلاقی و معنویت با میانجی‌گری انعطاف پذیری شناختی در زنان متاهل 1 17 10.61838/qecp.246 FA عماد احمدی دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مرجان جعفری روشن استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران احمد باصری استادیار، گروه روان شناسی، واحد تهران، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران Journal Article 2025 03 16 <p>Objective: This study aimed to examine a model of marital adjustment in married women based on moral integrity and spirituality, with the mediating role of cognitive flexibility. Methods and Materials: The research employed an applied, correlational design. The statistical population included married female students aged 18 to 35 residing in Tehran. A total of 456 participants were selected using convenience sampling based on inclusion criteria and completed online questionnaires. The measurement tools included the Dyadic Adjustment Scale (Spanier, 1986), Moral Commitment Scale (Jafari Roshan, 2016), Spirituality Scale (Sharifi et al., 2013), and Cognitive Flexibility Inventory (Dennis &amp; Vander Wal, 2010). Data analysis was conducted using Pearson correlation and Structural Equation Modeling via AMOS 24. Findings: The findings revealed that both moral integrity and spirituality had significant positive direct effects on marital adjustment. Cognitive flexibility also showed a significant direct effect on marital adjustment. Moreover, spirituality had only a direct effect, whereas moral integrity also had a significant indirect effect via cognitive flexibility. The structural model exhibited good fit indices, and the combination of predictors accounted for 59% of the variance in marital adjustment. Conclusion: The study concludes that spirituality, moral integrity, and cognitive flexibility play crucial roles in explaining marital adjustment. These variables, through both direct and indirect pathways, enhance marital satisfaction and stability. Reinforcing these factors in psychological and family counseling interventions can improve couple relationships and overall marital health.</p> <p> </p> <p>هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی مدل سازگاری زناشویی در زنان متأهل بر پایه درستکاری اخلاقی و معنویت با میانجی‌گری انعطاف‌پذیری شناختی است. مواد و روش: این مطالعه توصیفی-همبستگی از نوع کاربردی بود و جامعه آماری آن را زنان متأهل دانشجوی ساکن شهر تهران در بازه سنی 18 تا 35 سال تشکیل دادند. از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد و 456 نفر با تکمیل پرسشنامه‌ها در پژوهش مشارکت داشتند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه‌های سازگاری زناشویی اسپانیر (1986)، التزام به اخلاق جعفری روشن (1395)، معنویت شریفی و همکاران (1392)، و انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندورال (2010) بودند. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری (AMOS 24) تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که ضرایب مسیر مستقیم بین درستکاری اخلاقی و معنویت با سازگاری زناشویی مثبت و معنادار بودند. همچنین، انعطاف‌پذیری شناختی نیز رابطه مثبت و معناداری با سازگاری زناشویی داشت. معنویت تنها تأثیر مستقیم معنادار بر سازگاری زناشویی داشت، در حالی که درستکاری اخلاقی از طریق میانجی‌گری انعطاف‌پذیری شناختی نیز اثرگذاری معناداری نشان داد. مدل ساختاری نهایی دارای شاخص برازش مناسب بود و نشان داد که 59 درصد از واریانس سازگاری زناشویی توسط متغیرهای پژوهش تبیین می‌شود. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که معنویت، درستکاری اخلاقی و انعطاف‌پذیری شناختی نقش تعیین‌کننده‌ای در تبیین سازگاری زناشویی ایفا می‌کنند. این متغیرها از طریق مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم می‌توانند رضایت و پایداری زناشویی را تقویت کنند. تقویت این مؤلفه‌ها در مداخلات روانشناختی و مشاوره‌های خانواده می‌تواند به بهبود روابط زوجین منجر شود.</p> <p> </p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/246/159