نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1405 10 01 Causal Modeling of Bulimia Nervosa Based on Obsessive Beliefs with the Mediating Role of Relationships in Fear of Negative Evaluation in Individuals with Symptoms of Bulimia Nervosa مدل‌یابی روابط علّی پرخوری عصبی بر اساس باورهای وسواسی با میانجی‌گری ترس از ارزیابی منفی در افراد دارای علائم اختلال پرخوری عصبی 1 22 FA رعنا پیغامی گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران داوود حسینی نسب گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران مرضیه علیوندی وفا گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article Objective: The present study aimed to model the causal relationships between bulimia nervosa and obsessive beliefs by examining the mediating role of fear of negative evaluation among individuals with symptoms of bulimia nervosa. Methods and Materials: This descriptive–correlational study employed structural equation modeling to examine the proposed relationships. The statistical population consisted of individuals with symptoms of bulimia nervosa who were members of Overeaters Anonymous associations in Iran in 2025, from whom 163 participants were selected using purposive sampling. Research instruments included the Gormally Binge Eating Scale, the Obsessive Beliefs Questionnaire (OBQ-44), and the Fear of Negative Evaluation Scale. Data analysis was conducted using SPSS version 27 and SmartPLS version 4. Findings: Structural model results indicated that fear of negative evaluation had a significant positive direct effect on bulimia nervosa (β = 0.329, p = 0.001). The general factor of obsessive beliefs had a significant positive effect on fear of negative evaluation (β = 0.492, p < 0.001), but its direct effect on bulimia nervosa was not significant (β = −0.034, p = 0.800). Perfectionism and certainty also showed a significant positive effect on fear of negative evaluation (β = 0.197, p = 0.025), but their direct effect on bulimia nervosa was not supported (β = 0.139, p = 0.223). The only significant indirect effect was observed for the general obsessive belief factor on bulimia nervosa through fear of negative evaluation (β = 0.162, p = 0.006). The coefficient of determination showed that the model explained 38.8% of the variance in fear of negative evaluation and 20.8% of the variance in bulimia nervosa. Conclusion: The findings demonstrated that fear of negative evaluation plays a central role in predicting bulimia nervosa and serves as a key mediating mechanism linking obsessive beliefs to binge eating behavior. The results also indicated that obsessive beliefs do not exert direct effects on binge eating unless mediated by emotional–social processes. هدف: هدف پژوهش حاضر، مدل‌یابی روابط علّی پرخوری عصبی بر اساس ابعاد مختلف باورهای وسواسی با بررسی نقش میانجی ترس از ارزیابی منفی در افراد دارای علائم اختلال پرخوری عصبی بود. مواد و روش: این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل افراد دارای علائم اختلال پرخوری عصبی عضو انجمن‌های پرخوران گمنام ایران در سال 1404 بود که از میان آن‌ها 163 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رفتار پرخوری گورمالی، پرسشنامه باورهای وسواسی (OBQ-44)، و مقیاس ترس از ارزیابی منفی بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 27 و SmartPLS نسخه 4 انجام شد. یافته‌ها: نتایج مدل ساختاری نشان داد ترس از ارزیابی منفی اثر مستقیم مثبت و معناداری بر پرخوری عصبی دارد (β = 0.329، p = 0.001). عامل عمومی باورهای وسواسی اثر مثبت و معناداری بر ترس از ارزیابی منفی داشت (β = 0.492، p < 0.001)، اما اثر مستقیم آن بر پرخوری عصبی معنادار نبود (β = −0.034، p = 0.800). همچنین کمال‌طلبی و قطعیت اثر مثبت و معناداری بر ترس از ارزیابی منفی داشت (β = 0.197، p = 0.025)، اما اثر مستقیم آن بر پرخوری عصبی تأیید نشد (β = 0.139، p = 0.223). تنها اثر غیرمستقیم معنادار مربوط به مسیر عامل عمومی باورهای وسواسی به پرخوری عصبی از طریق ترس از ارزیابی منفی بود (β = 0.162، p = 0.006). ضریب تعیین نشان داد مدل توانست 38.8 درصد از واریانس ترس از ارزیابی منفی و 20.8 درصد از واریانس پرخوری عصبی را تبیین کند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان دادند که ترس از ارزیابی منفی نقش کلیدی در پیش‌بینی پرخوری عصبی ایفا می‌کند و به‌عنوان یک سازوکار میانجی، اثر برخی از ابعاد باورهای وسواسی را بر رفتار پرخوری منتقل می‌کند. همچنین نتایج نشان دادند که همه ابعاد باورهای وسواسی اثر مستقیم بر پرخوری ندارند و نقش آن‌ها وابسته به فعال شدن فرآیندهای هیجانی–اجتماعی است.

https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/397/314