نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 3 بهار 1405 1405 01 01 The Effectiveness of Family Therapy Using Reality Therapy on Reducing Marital Conflicts and Increasing Marital Adjustment among Couples Referring to Counseling Centers in District 1 of Tehran اثربخشی خانواده‌درمانی به روش واقعیت‌درمانی بر کاهش تعارضات زناشویی و افزایش سازگاری زناشویی زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 1 شهر تهران 1 15 10.61838/qecp.443 FA عارفه السادات پورطباطبائی گروه مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مژگان سوفالی گروه تربیت و مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محمد تیماج چی کارشناس ارشد روانشناسی گروه روانشناسی، واحد پردیس دانشگاهی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. آسیه رزاقی گروه روانشناسی، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران. علی صابری کیا گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1404 10 01 <p><strong>Objective: </strong>The present study aimed to investigate the effectiveness of family therapy based on reality therapy in reducing marital conflicts and increasing marital adjustment among couples referring to counseling centers in District 1 of Tehran.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This study employed a semi-experimental pretest–posttest design with a control group. The statistical population consisted of couples experiencing marital incompatibility and conflicts who referred to counseling centers in District 1 of Tehran. Thirty couples were purposively selected and randomly assigned into experimental and control groups. The research instruments included the Marital Conflict Questionnaire (MCQ) and the Spanier Marital Adjustment Scale (1976). The experimental group received family therapy sessions based on reality therapy, while the control group received no intervention. Data were analyzed using multivariate and univariate analysis of covariance.</p> <p><strong>Findings: </strong>The findings indicated that reality therapy significantly reduced marital conflicts and improved marital adjustment among couples. The mean score of marital conflicts in the experimental group decreased from 152.60 in the pretest to 117.66 in the posttest, whereas no substantial change was observed in the control group. In addition, the mean marital adjustment score in the experimental group increased from 88.33 to 91.66. The covariance analysis results revealed that 45% of the variance in marital conflicts and 52% of the variance in marital adjustment were attributable to the reality therapy intervention (P&lt;0.05).</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Reality therapy, through emphasizing responsibility, reducing external control, strengthening mutual respect, and improving communication skills, creates a supportive and secure atmosphere in marital relationships. By increasing feelings of acceptance and psycho-emotional security, this approach contributes to reducing marital conflicts and enhancing marital adjustment. Therefore, family therapy based on reality therapy can be considered an effective intervention in family counseling centers.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش بررسی اثربخشی خانواده‌درمانی مبتنی بر واقعیت‌درمانی بر کاهش تعارضات زناشویی و افزایش سازگاری زناشویی زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 1 شهر تهران بود.</p> <p><strong>مواد و روش</strong><strong>:</strong><strong> </strong>پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجین دارای ناسازگاری و تعارضات زناشویی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 1 شهر تهران بود که از میان آن‌ها 30 زوج به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارضات زناشویی (MCQ) و مقیاس سازگاری زناشویی اسپانیر (1976) بود. گروه آزمایش طی جلسات خانواده‌درمانی مبتنی بر واقعیت‌درمانی تحت مداخله قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه آموزشی دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد که خانواده‌درمانی مبتنی بر واقعیت‌درمانی تأثیر معناداری بر کاهش تعارضات زناشویی و افزایش سازگاری زناشویی زوجین داشته است. میانگین تعارضات زناشویی در گروه آزمایش از 152.60 در پیش‌آزمون به 117.66 در پس‌آزمون کاهش یافت، در حالی‌که در گروه کنترل تغییر محسوسی مشاهده نشد. همچنین میانگین سازگاری زناشویی در گروه آزمایش از 88.33 به 91.66 افزایش یافت. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که 45 درصد از واریانس تعارضات زناشویی و 52 درصد از واریانس سازگاری زناشویی به مداخله واقعیت‌درمانی مربوط بوده است (0.05&gt;P).</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>واقعیت‌درمانی با تأکید بر مسئولیت‌پذیری، کاهش کنترل بیرونی، تقویت احترام متقابل و بهبود مهارت‌های ارتباطی، موجب ایجاد فضای حمایتی و ایمن در روابط زوجین می‌شود. این رویکرد از طریق افزایش احساس پذیرش و امنیت روانی ـ عاطفی، زمینه کاهش تعارضات و ارتقای سازگاری زناشویی را فراهم می‌کند. بنابراین، استفاده از خانواده‌درمانی مبتنی بر واقعیت‌درمانی می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در مراکز مشاوره خانواده مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/443/258