نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 06 01 The Mediating Role of Death Anxiety in the Relationship Between Empty Nest Syndrome and Psychological Well-Being Among Older Adults بررسی نقش میانجی اضطراب مرگ در رابطه بین آشیانه خالی و بهزیستی روانشناختی سالمندان 1 15 FA پرنیا صادقی گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران زهره لطیفی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article <p><strong>Objective: </strong>This study aimed to investigate the mediating role of death anxiety in the relationship between empty nest syndrome and psychological well-being among older adults.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This applied correlational study employed a structural equation modeling approach. The study population consisted of adults aged 60 years and older in 2025, from whom 200 participants were selected through convenience sampling. Data were collected using the Ryff and Keyes Psychological Well-Being Scale, Templer’s Death Anxiety Scale, and the Empty Nest Syndrome Questionnaire developed by Khashaman and colleagues. Data analysis was conducted using SPSS-26 and AMOS-26. The mediating effect of death anxiety was examined using the bootstrap method with 5,000 resamples.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results indicated that empty nest syndrome was significantly and negatively associated with psychological well-being (r = -0.34, p &lt; 0.01). Death anxiety was negatively associated with psychological well-being (r = -0.45, p &lt; 0.01) and positively associated with empty nest syndrome (r = 0.35, p &lt; 0.01). Structural model analysis revealed a significant negative direct effect of empty nest syndrome on psychological well-being (β = -0.21, p = 0.013). Furthermore, death anxiety had a significant negative direct effect on psychological well-being (β = -0.60, p = 0.001). Bootstrap analysis demonstrated a significant indirect effect of empty nest syndrome on psychological well-being through death anxiety (β = -0.13, p = 0.003), confirming the partial mediating role of death anxiety.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that the experience of an empty nest is associated with lower psychological well-being among older adults, and this relationship is partly explained by increased death anxiety. Death anxiety appears to be an important psychological mechanism through which empty nest experiences influence mental well-being. Therefore, interventions focused on meaning in life, acceptance of aging, reduction of death anxiety, and enhancement of social support may contribute to improving psychological well-being among older adults.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی اضطراب مرگ در رابطه بین سندروم آشیانه خالی و بهزیستی روانشناختی سالمندان و تبیین سازوکار روانشناختی مؤثر بر این ارتباط بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی ـ همبستگی مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل سالمندان بالای 60 سال در سال 1404 بود که 200 نفر از آنان به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف و کیز، مقیاس اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامه سندروم آشیانه خالی خشامن و همکاران گردآوری شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS-26 و AMOS-26 استفاده شد و نقش میانجی اضطراب مرگ از طریق روش بوت‌استرپ با 5000 تکرار مورد آزمون قرار گرفت.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد که آشیانه خالی با بهزیستی روانشناختی رابطه منفی و معنادار دارد (r=-0.34, p&lt;0.01). همچنین اضطراب مرگ با بهزیستی روانشناختی رابطه منفی و معنادار (r=-0.45, p&lt;0.01) و با آشیانه خالی رابطه مثبت و معنادار (r=0.35, p&lt;0.01) داشت. نتایج مدل ساختاری نشان داد اثر مستقیم آشیانه خالی بر بهزیستی روانشناختی منفی و معنادار است (β=-0.21, p=0.013). افزون بر این، اثر مستقیم اضطراب مرگ بر بهزیستی روانشناختی نیز منفی و معنادار بود (β=-0.60, p=0.001). تحلیل بوت‌استرپ نشان داد اثر غیرمستقیم آشیانه خالی بر بهزیستی روانشناختی از طریق اضطراب مرگ نیز معنادار است (β=-0.13, p=0.003)، که بیانگر میانجی‌گری جزئی اضطراب مرگ در این رابطه است.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌ها نشان دادند که تجربه آشیانه خالی می‌تواند به کاهش بهزیستی روانشناختی سالمندان منجر شود و بخشی از این اثر از طریق افزایش اضطراب مرگ تبیین می‌شود. بنابراین، اضطراب مرگ یکی از سازوکارهای مهم روانشناختی در تبیین پیامدهای منفی آشیانه خالی است. طراحی مداخلات مبتنی بر معنا در زندگی، پذیرش سالمندی، کاهش اضطراب مرگ و تقویت حمایت اجتماعی می‌تواند در ارتقای بهزیستی روانشناختی سالمندان مؤثر باشد.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/473/321