نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 07 01 Structural Explanation of Health Anxiety Based on Childhood Trauma: The Mediating Role of Anxiety Sensitivity and Cognitive Avoidance in Women Attending Healthcare Centers تبیین ساختاری اضطراب سلامت بر پایه ترومای دوران کودکی: نقش میانجی حساسیت اضطرابی و اجتناب شناختی در زنان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت 1 22 FA سمیرا رمضانخانی گروه روان شناسى بالینی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامى، تهران، ايران الهام قاسمی گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محسن قاسمی گروه روانشناسی بالینی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فاطمه قاسم پور گروه روان شناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران معصومه طاهری گروه روان شناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران Journal Article 1404/11/07 <p><strong>Objective: </strong>This study aimed to structurally explain health anxiety based on childhood trauma by examining the mediating roles of anxiety sensitivity and cognitive avoidance in women attending healthcare centers.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This descriptive-correlational study was conducted using structural equation modeling. The statistical population included women aged 18 to 50 years who attended healthcare centers in districts 1 to 3 of Tehran during winter 2025–2026. A total of 400 participants were selected through convenience sampling. Data were collected using the short form of the Childhood Trauma Questionnaire, the Anxiety Sensitivity Index, the Cognitive Avoidance Questionnaire, and the Health Anxiety Inventory. Data analysis was performed using SPSS version 28 and Amos version 24. Pearson correlation coefficients, structural equation modeling, and bootstrap analysis were used to examine direct and indirect effects.</p> <p><strong>Findings:</strong> The results indicated that the proposed model had an acceptable fit to the data, with fit indices supporting the adequacy of the structural model (RMSEA=0.044, CFI=0.932, SRMR=0.049, χ²/df=1.88). Childhood trauma had a positive and significant direct effect on health anxiety (β=0.317, p&lt;0.001). Anxiety sensitivity (β=0.231, p&lt;0.001) and cognitive avoidance (β=0.218, p&lt;0.001) also showed positive and significant direct effects on health anxiety. In addition, childhood trauma had positive and significant direct effects on anxiety sensitivity (β=0.175, p&lt;0.001) and cognitive avoidance (β=0.121, p&lt;0.001). Bootstrap results further demonstrated that anxiety sensitivity (β=0.040, p&lt;0.001) and cognitive avoidance (β=0.026, p&lt;0.001) significantly mediated the relationship between childhood trauma and health anxiety. The total indirect effect was also significant (β=0.066, p&lt;0.001), indicating partial mediation.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings suggest that childhood traumatic experiences contribute to health anxiety both directly and indirectly through increased anxiety sensitivity and cognitive avoidance. Therefore, psychological interventions targeting maladaptive interpretations of bodily sensations and cognitive avoidance strategies may help prevent and reduce health anxiety among women with a history of childhood trauma.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر، تبیین ساختاری اضطراب سلامت بر پایه ترومای دوران کودکی با توجه به نقش میانجی حساسیت اضطرابی و اجتناب شناختی در زنان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت بود.</p> <p><strong>روش و مواد:</strong> پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان ۱۸ تا ۵۰ سال مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت مناطق ۱ تا ۳ شهر تهران در زمستان ۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۴۰۰ نفر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل فرم کوتاه پرسشنامه ترومای کودکی، سیاهه حساسیت اضطرابی، پرسشنامه اجتناب شناختی و سیاهه اضطراب سلامت بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۸ و Amos نسخه ۲۴ و از طریق ضریب همبستگی پیرسون، مدل‌یابی معادلات ساختاری و آزمون بوت‌استرپ تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است؛ به‌گونه‌ای که شاخص‌های برازش شامل RMSEA=0.044، CFI=0.932، SRMR=0.049 و χ²/df=1.88 در دامنه قابل قبول قرار داشتند. ترومای دوران کودکی اثر مستقیم مثبت و معناداری بر اضطراب سلامت داشت (β=0.317, p&lt;0.001). همچنین حساسیت اضطرابی (β=0.231, p&lt;0.001) و اجتناب شناختی (β=0.218, p&lt;0.001) اثر مستقیم مثبت و معناداری بر اضطراب سلامت نشان دادند. ترومای دوران کودکی نیز اثر مستقیم مثبت و معناداری بر حساسیت اضطرابی (β=0.175, p&lt;0.001) و اجتناب شناختی (β=0.121, p&lt;0.001) داشت. نتایج بوت‌استرپ نشان داد حساسیت اضطرابی (β=0.040, p&lt;0.001) و اجتناب شناختی (β=0.026, p&lt;0.001) نقش میانجی مثبت و معناداری در رابطه بین ترومای دوران کودکی و اضطراب سلامت ایفا می‌کنند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌ها نشان دادند تجارب آسیب‌زای دوران کودکی می‌توانند هم به صورت مستقیم و هم از طریق افزایش حساسیت اضطرابی و اجتناب شناختی، اضطراب سلامت را در زنان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت تبیین کنند. بنابراین، طراحی مداخلات روان‌شناختی متمرکز بر کاهش حساسیت نسبت به نشانه‌های بدنی و اصلاح راهبردهای اجتناب شناختی می‌تواند در پیشگیری و کاهش اضطراب سلامت در زنان دارای سابقه ترومای کودکی مؤثر باشد.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/483/288