فصلنامه روانشناسی تجربی و شناختی 1 پیاپی ۳ 2024 09 22 The Effectiveness of Schema Therapy Integrated with Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) on Emotion Regulation and Executive Functions in Individuals with Depressive Symptoms اثربخشی طرحواره‌درمانی تلفیق‌شده با تحریک مستقیم مغزی از طریق جمجمه(tDCS)  بر تنظیم هیجان و کارکردهای اجرایی در افراد دارای نشانه‌های افسردگی 58 72 10.61838/qecp.49 FA علیرضا باغستانی دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران موسی جاودان گروه مشاوره و روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران کوروش محمدی گروه مشاوره و روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران Journal Article <p><strong>Objective:</strong> This study examines how the combination of schema therapy with transcranial direct current stimulation (tDCS) can enhance these domains.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This study employed a quasi-experimental design with pre-test and post-test assessments. A total of 45 participants were randomly assigned to one of three groups: schema therapy, schema therapy + tDCS, and a control group (receiving no treatment). The experimental groups participated in 10 group sessions of schema therapy, while one of these groups also received 5 individual tDCS sessions. The control group received no intervention. Data were collected using the Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS) and the Barkley Deficits in Executive Functioning Scale (BDEFS) and analyzed through multivariate analysis of covariance (MANCOVA).</p> <p><strong>Findings:</strong> Findings indicated that the experimental groups demonstrated significant improvements in emotion regulation and executive functions compared to the control group (p &lt; 0.01). Notably, the group that received both schema therapy and tDCS exhibited remarkable improvements in both domains, with a large effect size. Post-hoc analyses further confirmed the high effectiveness of this combined intervention in addressing emotional and cognitive deficits.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> This study underscores the importance of integrating neuromodulation with psychotherapy to achieve optimal outcomes. Future research should focus on investigating the durability of these effects, the potential mechanisms underlying the intervention, and its broader clinical applications.</p> <p><strong>هدف:</strong> این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه ترکیب طرحواره‌درمانی با تحریک مستقیم مغزی از طریق جمجمه (tDCS) می‌تواند این حوزه‌ها را بهبود ببخشد.</p> <p><strong>مواد و روش‌:</strong> این پژوهش از طرح نیمه‌آزمایشی با ارزیابی‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده کرد. در مجموع، ۴۵ شرکت‌کننده به‌صورت تصادفی در یکی از سه گروه زیر قرار گرفتند: طرحواره‌درمانی، طرحواره‌درمانی +  tDCS و گروه کنترل (بدون دریافت درمان) گروه‌های آزمایشی در ۱۰ جلسه گروهی طرحواره‌درمانی شرکت کردند، در حالی که یکی از گروه‌ها ۵ جلسه فردی tDCS نیز دریافت کرد. گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و مقیاس نقص کارکردهای اجرایی بارکلی (BDEFS) جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شد.</p> <p><strong>یافته‌ها: </strong>یافته‌ها نشان داد که گروه‌های آزمایشی در مقایسه با گروه کنترل، پیشرفت معناداری در تنظیم هیجان و کارکردهای اجرایی داشتند (p&lt;0.01). به‌ویژه، گروهی که هم طرحواره‌درمانی و هم tDCS دریافت کرده بود، بهبودهای چشمگیری در هر دو حوزه نشان داد، با اندازه اثر بزرگ. تحلیل‌های پس‌هنگام نیز تأثیرگذاری بالای این مداخله ترکیبی را در رفع نقص‌های هیجانی و شناختی تأیید کرد.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> این مطالعه بر اهمیت ترکیب تحریک عصبی با روان‌درمانی برای دستیابی به نتایج بهینه تأکید دارد. پژوهش‌های آینده باید بر بررسی ماندگاری تأثیرات این روش، مکانیزم‌های احتمالی آن و کاربردهای بالینی گسترده‌تر این مداخله نوآورانه تمرکز کنند.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/49/45