نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 06 01 Predicting Psychological Well-Being Based on Attachment Styles and Emotion Regulation: The Mediating Role of Relational Forgiveness among Married Women in Yazd پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی بر اساس سبک‌های دلبستگی و تنظیم هیجان با نقش میانجی بخشودگی رابطه‌ای در زنان متأهل شهرستان یزد 1 23 FA مرضیه دشتی خویدکی دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران آزاده ابویی استادیار، گروه مشاوره، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Journal Article 1405 03 09 <p><strong>Objective: </strong>This study aimed to predict psychological well-being based on attachment styles and difficulties in emotion regulation while examining the mediating role of relational forgiveness among married women in Yazd.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This applied study employed a descriptive-correlational design using structural equation modeling and path analysis. The statistical population comprised all married women residing in Yazd, estimated at approximately 120,000 individuals. Based on the Krejcie and Morgan table, 384 participants were selected through multistage cluster sampling. Data were collected using the 18-item short form of Ryff’s Psychological Well-Being Scale, the 18-item Collins and Read Adult Attachment Scale, the 16-item short form of the Difficulties in Emotion Regulation Scale, and the 25-item Interpersonal Forgiveness Questionnaire. Pearson correlation analysis, structural equation modeling, path analysis, bootstrapping, and the Sobel test were performed using SPSS and AMOS.</p> <p><strong>Findings:</strong> The structural model demonstrated satisfactory fit (CMIN/DF=1.877, GFI=.94, IFI=.96, TLI=.95, CFI=.96, RMSEA=.05). Secure attachment positively predicted relational forgiveness (β=.269, p=.001) and psychological well-being (β=.297, p=.001). Avoidant attachment negatively predicted relational forgiveness (β=−.152, p=.020) and psychological well-being (β=−.283, p=.001). Difficulties in emotion regulation also negatively predicted relational forgiveness (β=−.235, p=.001) and psychological well-being (β=−.124, p=.026). Relational forgiveness positively predicted psychological well-being (β=.195, p=.004). The direct effects of anxious attachment on relational forgiveness and psychological well-being were nonsignificant. Sobel tests confirmed significant mediating effects of relational forgiveness in the associations of secure attachment (Z=2.47, p&lt;.05), avoidant attachment (Z=−2.06, p&lt;.05), and difficulties in emotion regulation (Z=−2.39, p&lt;.05) with psychological well-being, whereas its mediating role for anxious attachment was nonsignificant (Z=.21, p&gt;.05).</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Secure attachment, more effective emotion regulation, and greater relational forgiveness are important correlates of psychological well-being among married women. Relational forgiveness partially explains how attachment and emotion-regulation processes are associated with psychological well-being, suggesting that strengthening attachment security, emotion-regulation skills, and forgiveness may be valuable targets for family counseling and psychological interventions.</p> <p><strong>هدف: </strong>هدف پژوهش حاضر، پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی بر اساس سبک‌های دلبستگی و دشواری در تنظیم هیجان با بررسی نقش میانجی بخشودگی رابطه‌ای در زنان متأهل شهرستان یزد بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متأهل ساکن شهرستان یزد با جمعیت برآوردی حدود 120,000 نفر بود که از میان آنان 384 نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از فرم کوتاه 18 گویه‌ای پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف، پرسشنامه 18 گویه‌ای سبک‌های دلبستگی بزرگسال کولینز و رید، فرم کوتاه 16 گویه‌ای مقیاس دشواری در تنظیم هیجان و پرسشنامه 25 گویه‌ای بخشودگی بین‌فردی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، مدل‌یابی معادلات ساختاری، تحلیل مسیر، روش Bootstrap و آزمون سوبل در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> مدل ساختاری از برازش مطلوبی برخوردار بود (CMIN/DF=1.877، GFI=.94، IFI=.96، TLI=.95، CFI=.96، RMSEA=.05). دلبستگی ایمن اثر مثبت و معناداری بر بخشودگی رابطه‌ای (β=.269, p=.001) و بهزیستی روان‌شناختی (β=.297, p=.001) داشت. دلبستگی اجتنابی بر بخشودگی (β=−.152, p=.020) و بهزیستی روان‌شناختی (β=−.283, p=.001) اثر منفی معنادار داشت. دشواری در تنظیم هیجان نیز بخشودگی (β=−.235, p=.001) و بهزیستی روان‌شناختی (β=−.124, p=.026) را به‌طور منفی پیش‌بینی کرد. بخشودگی رابطه‌ای اثر مثبت معناداری بر بهزیستی روان‌شناختی داشت (β=.195, p=.004). اثرات دلبستگی اضطرابی بر بخشودگی و بهزیستی معنادار نبود. آزمون سوبل نشان داد بخشودگی رابطه‌ای در روابط دلبستگی ایمن (Z=2.47, p&lt;.05)، دلبستگی اجتنابی (Z=−2.06, p&lt;.05) و دشواری تنظیم هیجان (Z=−2.39, p&lt;.05) با بهزیستی روان‌شناختی نقش میانجی معناداری دارد، اما میانجی‌گری آن برای دلبستگی اضطرابی معنادار نبود (Z=.21, p&gt;.05).</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> دلبستگی ایمن، تنظیم هیجانی کارآمدتر و توانایی بیشتر در بخشودگی رابطه‌ای از عوامل مهم مرتبط با بهزیستی روان‌شناختی زنان متأهل هستند و بخشودگی رابطه‌ای بخشی از اثر دلبستگی و تنظیم هیجان بر بهزیستی را تبیین می‌کند؛ بنابراین، تقویت امنیت دلبستگی، مهارت‌های تنظیم هیجان و بخشودگی می‌تواند در مداخلات مشاوره‌ای و روان‌شناختی خانواده مورد توجه قرار گیرد.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/523/312