نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 06 01 A Predictive Model of Self-Differentiation Based on Authoritative Parenting Style with the Mediating Role of Ego Development in Adolescence مدل پیش‌بینی تمایزیافتگی خویشتن بر اساس سبک والدگری مقتدرانه با نقش میانجی تحول من در نوجوانی 1 23 FA سعید دانشور گروه روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. مجید ضرغام حاجبی گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه طلوع مهر، قم، ایران علیرضا آقایوسفی گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article <p><strong>Objective: </strong>The present study aimed to develop and test a predictive model of self-differentiation based on authoritative parenting style with the mediating role of ego development among adolescents.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This descriptive-correlational study employed structural equation modeling. The statistical population consisted of all male students aged 14–18 years enrolled in grades 10, 11, and 12 of public upper-secondary schools in Qom during the 2023–2024 academic year. A total of 330 students were selected using multistage cluster random sampling. Data were collected using Buri’s Parental Authority Questionnaire, the Differentiation of Self Inventory, and the 18-item short form of Loevinger’s Sentence Completion Test for assessing ego development. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson correlation coefficients, confirmatory factor analysis, and structural equation modeling.</p> <p><strong>Findings:</strong> Authoritative parenting was positively and significantly correlated with ego development (r = 0.722, p &lt; 0.01) and self-differentiation (r = 0.763, p &lt; 0.01). Ego development was also positively and significantly correlated with self-differentiation (r = 0.819, p &lt; 0.01). Structural modeling showed that authoritative parenting significantly predicted ego development (β = 0.709, t = 18.811) and self-differentiation (β = 0.715, t = 19.289). Ego development also significantly predicted self-differentiation (β = 0.731, t = 20.195). The coefficient of determination for self-differentiation was R² = 0.589. Model fit indices, including GOF = 0.550, Q² = 0.238, and NFI = 0.956, indicated satisfactory model fit and predictive relevance.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings indicate that authoritative parenting and ego development play important roles in explaining adolescents’ self-differentiation, suggesting that strengthening supportive and structured parent–adolescent interactions together with intrapersonal developmental processes may contribute to greater psychological autonomy and healthier relational functioning.</p> <p><strong>هدف:</strong> پژوهش حاضر با هدف تدوین و آزمون مدل پیش‌بینی تمایزیافتگی خویشتن بر اساس سبک والدگری مقتدرانه با نقش میانجی تحول من در نوجوانان انجام شد.</p> <p><strong>روش و مواد:</strong> پژوهش حاضر از نظر روش، توصیفی ـ همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر 14 تا 18 ساله پایه‌های دهم، یازدهم و دوازدهم مدارس دولتی متوسطه دوم شهر قم در سال تحصیلی 1402ـ1403 بود که از میان آنان 330 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اقتدار والدینی بوری، پرسشنامه تمایزیافتگی خود و فرم کوتاه 18 گویه‌ای آزمون تکمیل جملات لووینگر برای سنجش تحول من بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد سبک والدگری مقتدرانه با تحول من رابطه مثبت و معناداری داشت r = 0.722، p &lt; 0.01  و با تمایزیافتگی خویشتن نیز به‌طور مثبت و معنادار همبسته بود r = 0.763، p &lt; 0.01.  همچنین، بین تحول من و تمایزیافتگی خویشتن رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد r = 0.819، p &lt; 0.01 . در مدل ساختاری، سبک والدگری مقتدرانه اثر مثبت و معناداری بر تحول من داشت β = 0.709، t = 18.811، اثر مستقیم آن بر تمایزیافتگی خویشتن نیز معنادار بود β = 0.715، t = 19.289 و تحول من نیز تمایزیافتگی خویشتن را به‌طور مثبت پیش‌بینی کرد β = 0.731،</p> <p>t = 20.195 . مقدار R² برای تمایزیافتگی خویشتن برابر با 0.589 بود و شاخص‌های GOF = 0.550، Q² = 0.238 و NFI = 0.956 برازش مطلوب مدل را نشان دادند.</p> <p>نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان دادند که سبک والدگری مقتدرانه و تحول من در تبیین تمایزیافتگی خویشتن نوجوانان نقش مهمی دارند و تقویت هم‌زمان کیفیت تعامل والد ـ نوجوان و فرایندهای رشد درون‌فردی می‌تواند به افزایش استقلال روان‌شناختی و عملکرد ارتباطی سالم‌تر نوجوانان کمک کند.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/528/316