نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 06 01 Structural Model of Compassionate Love for Humanity Based on Personality Traits: The Mediating Role of Differentiation of Self مدل ساختاری شفقت نسبت به بشریت بر اساس ویژگی‌های شخصیتی با نقش واسطه‌ای تمایزیافتگی خود 1 20 FA آتوسا ملک آبادی گروه روانشناسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران روشنک خدابخش پیرکلانی دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران غزل زندکریمی دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده رفاه تهران، تهران، ایران Journal Article <p><strong>Objective: </strong>This study aimed to develop and test a structural model of compassionate love for humanity based on personality traits, with the mediating role of differentiation of self among university students in Tehran.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This descriptive, cross-sectional correlational study was conducted using structural equation modeling. The statistical population consisted of all university students in Tehran in 2023, from whom 300 participants were selected through purposive sampling according to predefined inclusion and exclusion criteria. Data were collected using the NEO Five-Factor Inventory, the Differentiation of Self Inventory, and the Short Revised Compassionate Love Scale for Humanity. Data analysis was performed using SPSS version 26 and AMOS version 24. Pearson correlation coefficients and structural equation modeling with maximum likelihood estimation were used to examine the hypothesized relationships.</p> <p><strong>Findings:</strong> The proposed model demonstrated satisfactory fit indices (χ²/df=1.76, RMSEA=0.05, CFI=0.98, NFI=0.96, GFI=0.95, and AGFI=0.92). Neuroticism (β=0.100, p=0.020), extraversion (β=0.200, p&lt;0.001), and agreeableness (β=0.370, p&lt;0.001) had significant positive direct effects on compassionate love for humanity, whereas the direct effects of openness to experience and conscientiousness were not significant. Differentiation of self had a significant positive direct effect on compassionate love for humanity (β=0.440, p&lt;0.001). Significant indirect effects through differentiation of self were also observed for neuroticism (β=-0.090, p&lt;0.001), extraversion (β=0.050, p=0.003), agreeableness (β=0.040, p=0.030), and conscientiousness (β=0.125, p&lt;0.001), whereas the indirect effect of openness to experience was not statistically significant.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings indicate that compassionate love for humanity is influenced by specific personality traits and that differentiation of self plays both a direct and a mediating role in explaining compassionate orientation. Strengthening differentiation of self, emotional regulation, and adaptive interpersonal functioning may therefore contribute to the enhancement of compassionate attitudes among university students.</p> <p><strong>هدف: </strong>پژوهش حاضر با هدف تدوین و آزمون مدل ساختاری شفقت نسبت به بشریت بر اساس ویژگی‌های شخصیتی با نقش واسطه‌ای تمایزیافتگی خود در دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران انجام شد.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>پژوهش حاضر توصیفی-مقطعی از نوع همبستگی بود که با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آنان ۳۰۰ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس ملاک‌های ورود و خروج انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه پنج‌عاملی شخصیت نئو، پرسشنامه تمایزیافتگی خود و نسخه کوتاه تجدیدنظرشده مقیاس عشق شفقت‌آمیز نسبت به بشریت بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ و از طریق ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری با روش بیشینه درست‌نمایی تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود (χ²/df=1.76، RMSEA=0.05، CFI=0.98، NFI=0.96، GFI=0.95 و AGFI=0.92). روان‌رنجورخویی (β=0.100، p=0.020)، برون‌گرایی (β=0.200، p&lt;0.001) و توافق‌پذیری (β=0.370، p&lt;0.001) اثر مستقیم مثبت و معناداری بر شفقت نسبت به بشریت داشتند، در حالی که اثر مستقیم گشودگی به تجربه و وظیفه‌شناسی معنادار نبود. تمایزیافتگی خود نیز اثر مستقیم مثبت و معناداری بر شفقت نسبت به بشریت داشت (β=0.440، p&lt;0.001). همچنین، اثرات غیرمستقیم روان‌رنجورخویی (β=-0.090، p&lt;0.001)، برون‌گرایی (β=0.050، p=0.003)، توافق‌پذیری (β=0.040، p=0.030) و وظیفه‌شناسی (β=0.125، p&lt;0.001) از طریق تمایزیافتگی خود معنادار بود، اما اثر غیرمستقیم گشودگی به تجربه معنادار نبود.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌ها نشان دادند که شفقت نسبت به بشریت تحت تأثیر برخی ویژگی‌های شخصیتی قرار دارد و تمایزیافتگی خود علاوه بر اثر مستقیم، نقش واسطه‌ای مهمی در ارتباط میان تعدادی از ابعاد شخصیت و شفقت نسبت به بشریت ایفا می‌کند؛ بنابراین، تقویت تمایزیافتگی خود و مهارت‌های مرتبط با تنظیم هیجان و روابط بین‌فردی می‌تواند در ارتقای نگرش‌های شفقت‌آمیز در دانشجویان مؤثر باشد.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/535/317