نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 06 01 Examining the Relationship of Perfectionism and Academic Procrastination with Social Anxiety among University Students بررسی رابطه کمال‌گرایی و تعلل‌ورزی تحصیلی با اضطراب اجتماعی در میان دانشجویان 1 22 FA سیده فاطمه محمدی گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Journal Article <p><strong>Objective: </strong>This study aimed to examine the relationships of perfectionism and academic procrastination with social anxiety and to determine the predictive contribution of these variables to social anxiety among university students.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This applied study employed a descriptive-correlational design. The statistical population consisted of male and female university students studying in Tehran during the 2025-2026 academic year. Initially, 380 students were recruited through convenience sampling, and after excluding 18 incomplete questionnaires, data from 362 participants were included in the final analysis. Data were collected using the Frost Multidimensional Perfectionism Scale, the Procrastination Assessment Scale for Students developed by Solomon and Rothblum, and the Social Interaction Anxiety Scale developed by Mattick and Clarke. Data were analyzed using SPSS version 27. Pearson correlation coefficients were used to examine bivariate relationships, and multiple linear regression analysis was conducted to determine the simultaneous predictive contribution of perfectionism and academic procrastination to social anxiety. Statistical significance was set at 0.05.</p> <p><strong>Findings:</strong> Pearson correlation analysis showed a significant positive relationship between perfectionism and academic procrastination (r = 0.41, p &lt; 0.01). Perfectionism was also positively and significantly associated with social anxiety (r = 0.48, p &lt; 0.01), and academic procrastination was positively and significantly related to social anxiety (r = 0.53, p &lt; 0.01). Multiple regression analysis indicated that perfectionism and academic procrastination jointly explained 36% of the variance in social anxiety (R = 0.60, R² = 0.36, F(2,359) = 100.94, p &lt; 0.001). Both perfectionism (β = 0.29, p &lt; 0.001) and academic procrastination (β = 0.39, p &lt; 0.001) significantly and positively predicted social anxiety.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings indicated that higher levels of perfectionism and academic procrastination are associated with greater social anxiety among university students, with academic procrastination showing the stronger predictive contribution. Accordingly, interventions targeting maladaptive perfectionistic standards, self-critical tendencies, and procrastinatory behaviors may be useful for reducing social anxiety in university settings.</p> <p><strong>هدف: </strong>پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه کمال‌گرایی و تعلل‌ورزی تحصیلی با اضطراب اجتماعی و تعیین سهم این دو متغیر در پیش‌بینی اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دختر و پسر دانشگاه‌های شهر تهران در سال تحصیلی 2025-2026 بود. در ابتدا 380 دانشجو به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند که پس از حذف 18 پرسشنامه ناقص، داده‌های 362 نفر مورد تحلیل نهایی قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس چندبعدی کمال‌گرایی فراست و همکاران، مقیاس ارزیابی تعلل‌ورزی دانشجویان سولومون و راث‌بلوم و مقیاس اضطراب تعامل اجتماعی ماتیک و کلارک بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 27 و با بهره‌گیری از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند. سطح معناداری آزمون‌ها 0.05 در نظر گرفته شد.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین کمال‌گرایی و تعلل‌ورزی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = 0.41, p &lt; 0.01). همچنین، کمال‌گرایی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار داشت (r = 0.48, p &lt; 0.01) و بین تعلل‌ورزی تحصیلی و اضطراب اجتماعی نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r = 0.53, p &lt; 0.01). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که کمال‌گرایی و تعلل‌ورزی تحصیلی به‌طور هم‌زمان 36 درصد از واریانس اضطراب اجتماعی را تبیین کردند (R = 0.60, R² = 0.36, F(2,359) = 100.94, p &lt; 0.001). کمال‌گرایی (β = 0.29, p &lt; 0.001) و تعلل‌ورزی تحصیلی (β = 0.39, p &lt; 0.001) هر دو پیش‌بین مثبت و معنادار اضطراب اجتماعی بودند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌ها نشان دادند که کمال‌گرایی و تعلل‌ورزی تحصیلی با سطوح بالاتر اضطراب اجتماعی در دانشجویان همراه هستند و تعلل‌ورزی تحصیلی سهم بیشتری در پیش‌بینی اضطراب اجتماعی دارد؛ بنابراین، توجه هم‌زمان به کاهش استانداردهای افراطی، خودانتقادی و رفتارهای تعلل‌ورزانه می‌تواند در برنامه‌های پیشگیری و مداخله‌ای دانشگاهی مفید باشد.</p> https://quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/538/318