مدل ساختاری پیش بینی اندیشهپردازی خودکشی براساس صفات بیمارگون شخصیت با میانجیگری تجارب تجزیهای
DOI:
https://doi.org/10.61838/qecp.67کلمات کلیدی:
اندیشه¬پردازی خودکشی, تجارب تجزیه¬ای, صفات شخصیتچکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر پیش بینی اندیشهپردازی خودکشی براساس صفات بیمارگون شخصیت با میانجیگری تجارب تجزیهای بود.
روششناسی: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل تمام مراجعین به کلینیکهای مشاوره و روانشناسی شهر قم در سال 1402 بود که از میان آنها به روش نمونه گیری در دسترس 550 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شخصیت براساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالهای روانی- ویراست پنجم ساخته ماپلس و همکاران (۲۰۱۵)؛ مقیاس تجارب تجزیهای ساخته برنستاین و پاتنام (۱۹۸۶) و پرسشنامه اندیشهپردازی خودکشی بک ساخته بک و همکاران (1979) بود. جهت تحلیل دادهها از روش الگویابی معادلههای ساختاری استفاده شد.
یافتهها: تجارب تجزیهای رابطه بین شخصیت بیمارگون با اندیشهپردازی خودکشی را به صورت مثبت و معنادار (001/0=P، 052/0=β) را میانجیگری میکند.
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که تجارب تجزیهای نقش میانجی معناداری بین صفات بیمارگون شخصیت و اندیشهپردازی خودکشی دارند و باید در مداخلات روانشناختی به آن توجه شود.
دانلودها
