اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجانی مثبت، ذهن‌آگاهی و کمال‌گرایی مثبت

چکیده

هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجانی مثبت، ذهن‌آگاهی و کمال‌گرایی مثبت انجام شد.

مواد و روش: این پژوهش یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده بود که با مشارکت ۳۰ نفر از ساکنان تهران انجام شد. شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت ده جلسه ۹۰ دقیقه‌ای رفتار درمانی دیالکتیکی قرار گرفت، درحالی‌که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری پنج‌ماهه گردآوری شد. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی با استفاده از نرم‌افزار SPSS-27 استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین تنظیم هیجانی مثبت، ذهن‌آگاهی و کمال‌گرایی مثبت در گروه آزمایش پس از مداخله به‌طور معناداری افزایش یافت (p < .001) و این تغییرات در مرحله پیگیری نیز حفظ شد (p > .05). تحلیل واریانس نشان داد که اثر گروه بر تنظیم هیجانی مثبت (F = 39.57, p < .001, η² = 0.61)، ذهن‌آگاهی (F = 49.37, p < .001, η² = 0.67) و کمال‌گرایی مثبت (F = 31.17, p < .001, η² = 0.59) معنادار بود.

نتیجه‌گیری: رفتار درمانی دیالکتیکی تأثیر معناداری بر بهبود تنظیم هیجانی مثبت، افزایش ذهن‌آگاهی و ارتقای کمال‌گرایی مثبت داشته و نتایج آن در طول زمان پایدار است. یافته‌های این پژوهش بر اهمیت استفاده از این روش درمانی در حوزه تنظیم هیجانی و بهبود ویژگی‌های مثبت شخصیتی تأکید دارد.